Mathias

“Veel jongeren hebben een racistische ervaring meegemaakt, maar sommigen hebben geen idee wat ze er mee moeten doen.”

Het was voor mij de eerste keer dat ik het (zie filmpje) er echt over had. Normaal gesproken is het geen probleem voor mij. Dan laat ik het gewoon wegwaaien. Nu ik ouder word, denk ik steeds meer dat het belangrijk is om te laten zien dat je er wat tegen kunt doen. Je moet laten zien dat je het er niet mee eens bent en op die manier zorgen dat er iets mee gedaan wordt. Ik zie mezelf en mijn rol in deze documentaire daarom als een goed voorbeeld. Er zijn jongeren die hetzelfde als ik meemaken en zich daardoor niet thuis voelen op hun werk of school. Dit terwijl iedereen zich overal gewoon thuis moet kunnen voelen. Er moet dus anders met jongeren worden omgegaan.

“Mocht ik zoiets weer meemaken, dan zal ik meteen duidelijk maken dat ik het niet fijn vind kunnen.”

Door de draaidagen is dit gevoel sterker geworden. Het heeft me laten zien dat ik me niet moet verstoppen in mijn schulp. Ik moet er gewoon voor uit komen. Het uiten, er wat mee doen, en direct acties ondernemen. Je moet het niet binnenhouden, en je vervolgens heel rot gaan voelen. Dat is echt heel erg verkeerd. Je moet het juist uiten en veel meer laten zien. Dit zag je ook in de documentaire. We hebben allemaal wel iets racistisch meegemaakt. dat heeft een grote indruk op ons gemaakt, en speelt in de samenleving een grote rol. Daar moet je iets tegen doen, en nu weten we hoe je op de juiste manier moet handelen.

Mathias

“Veel jongeren hebben een racistische ervaring meegemaakt, maar sommigen hebben geen idee wat ze er mee moeten doen.”

“Als het in je hart niet goed voelt, moet je er direct iets van zeggen en het er niet bij laten zitten.”

Er wordt weleens een grap gemaakt, bijvoorbeeld over het woord negerzoen. Dat vind ik echt iets wat niet kan. Nu zeg ik daarom direct waar het op staat. Ik zeg meteen dat ik het niet leuk vind. Normaal zou je misschien gewoon mee doen en meelachen, maar in je hart vindt je het eigenlijk niet fijn. Zeg er dus meteen iets van. Je moet duidelijk maken dat racisme écht iets met mensen doet. Dat is waar het om gaat. Gelukkig zijn we er de laatste jaren steeds meer mee bezig.

Het was goed om even weg te zijn van Nederland. Om alles op pauze te zetten en gewoon daar te zijn met de groep.
Wat me het meest heeft geraakt is dat iedereen zo open was om hun verhalen te delen.
We werden uit ons eigen milieu getrokken en daardoor kreeg je de ruimte om er naar te kijken, om het te analyseren en om erover te praten.
Iedereen die meeging waren vrienden van mij, en ze hadden allemaal hetzelfde meegemaakt, maar we hadden het er nooit samen over gehad.
Ik dacht altijd dat andere mensen dit soort dingen deden en niet ik.
Afkomst is een deel van wie je bent, maar het is niet wie je bent.
Wat ik vooral heb geleerd is om vragen te stellen.
Veel jongeren hebben een racistische ervaring meegemaakt, maar sommigen hebben geen idee wat ze er mee moeten doen.
Ik zie nu dat je de kans hebt om toch gewoon jezelf te zijn in deze maatschappij, ook al worden er bepaalde verwachtingspatronen op je geplakt door bijvoorbeeld de media.
Wanneer je jezelf durft te uiten, kom je er al snel achter dat je niet zo alleen bent als je denkt.
De moed van anderen heeft mij ertoe gedwongen om nog eens kritisch naar mezelf te kijken.
Ik was vooral boos op mezelf dat ik in zo’n situatie geen weerwoord heb.